P.A.S. bekend
Informatie voor ouders die worstelen met het vergif van ouderverstoting syndroom

Herstel

Er zijn een aantal sterke aanwijzingen die kunnen duiden dat jouw kind wordt gehersenspoeld. Omdat ouders die verstoten worden niet altijd aanwezig kunnen zijn om de gang van zaken te kunnen observeren, is het handig om het te herkennen aan de volgende signalen:
Nu de belangrijkste stappen benoemd zijn om Ouderverstoting te voorkomen, rijst de volgende vraag, "Wat moet ik doen als Ouderverstoting mijn kind al vergiftigd heeft?" Ik heb deze vraag vaak uit mijn omgeving gehoord, veel mensen hebben hiermee te maken.

Het is niet gemakkelijk om een passend antwoord te vinden... Zeker als de indoctrinatie al heel lang aan de gang is. In alle gevallen, zou ik zeggen dat de snelle identificatie van het probleem en passend hulp vinden is het beste alternatief is naast voorkomen. Hoe sneller, hoe beter. Nog een wijs gezegde van mijn oma: "Minst gezegd, snelst genezen". Zeker, de psychische wonden zullen veel sneller genezen als ex-partners eerder liever dan later zich realiseren dat deze oorlog hun kinderen het meeste pijn aandoet.
  1. Besef dat je niet alleen bent! Heel veel ouders hebben tegenwoordig te maken met Ouderverstoting. Ook oma's en opa's hebben hiermee te maken. Zoek lotgenoten groepen (te vinden op internet), en, zo nodig, zoek maatschappelijke hulp of therapie.

  2. Geniet van je leven! Ik besef al te goed dat dit punt wel een "contradictio in terminis" lijkt als jij een verstoten ouder bent, maar ik spreek uit ervaring dat het nog mogelijk is om te genieten van het leven en alles wat het nog te bieden heeft. Ik stel zelfs dat dit essentieel is om te doen! Je kinderen zullen dit bij jou opmerken (van een afstand), en zullen geïnspireerd worden door jouw innerlijke kracht. Alle ouders moeten hun kinderen op een bepaald moment loslaten in het leven. Als jij toevallig te maken hebt met Ouderverstoting, dan komt het 'moment van loslaten' eerder dan gedacht. Niemand kan garanderen dat onze kinderen ons steeds willen opzoeken nadat zij opgegroeid zijn. Soms voelen kinderen zich teleurgesteld in hun ouders door gebeurtenissen uit het verleden, zelfs als er geen sprake is van een scheidingssituatie. Iedereen maakt fouten, en liever eerder dan later zullen onze kinderen hopelijk beseffen (evenals dat wij zelf hopelijk hebben gedaan) dat wij zelf verantwoordelijk zijn voor de keuzes die wij maken in ons leven. De blaam kan niet oneindig gelegd worden op onze ouders of opvoeding. Dat zou alleen een doorlopend falen in onze persoonlijk leven verzekeren. Wij hebben onze kinderen de gave van het leven gegeven, maar dit betekent niet dat onze kinderen onze eigendommen zijn. Wij hebben allen een eigen identiteit, ieder is verantwoordelijk om zelf het pad van het leven te bewandelen op eigen kracht. Zelfs als onze kinderen kiezen om hun pad later afzonderlijk van die van ons te bewandelen.

  3. Geef je kinderen onvoorwaardelijke liefde! Stuur ze altijd cadeautjes met de Kerst (of Sinterklaas) en hun verjaardag. Probeer om bij alle belangrijke gebeurtenissen van je kind aanwezig te zijn (al is het op de achtergrond). Blijf op de hoogte van de (school) prestaties van je kind. Stuur brieven of kaartjes. Ouder zijn betekent dat je ten alle tijden recht hebt om de ontwikkeling van je kind te blijven volgen; afspraken maken bij school en aanwezig zijn bij oudergespreksavonden mag altijd, desondanks het feit dat jij mogelijk niet meer de status hebt van 'ouder met ouderlijke macht' over je kind. (In Nederland is het een standaard procedure dat ouders hun ouderlijke macht verliezen nadat de kinderen meer dan 2 jaar in een pleeggezin wonen). Jij hebt ook nog steeds de mogelijkheid om de huisarts te bellen en te vragen naar de gezondheid van je minderjarige kind(eren) als je je zorgen maakt. Je kinderen zullen alles wat je gedaan hebt (en blijft doen) zien. Zij zullen (misschien stiekem) onder de indruk zijn van jouw (blijvende) liefde en bezorgdheid over hun.

  4. Wees bereid om te praten (en vergeven) als je kind dat wil. Geen gesprek afdwingen als zij er nog niet aan toe zijn.

  5. Blijf je ex-partner met respect behandelen. In de loop van de tijd zullen je kinderen het verschil opmerken, en zullen kritisch vragen stellen over de manier hoe anderen zich gedragen vergeleken met jouw voorbeeld.

  6. Verzamel bewijsstukken. Houd alle gebeurtenissen bij. Het zal je kinderen later kunnen ondersteunen in het ontwarren van het verleden en in het vormen van hun eigen opinie over het verleden.

  7. Wees zelfverzekerd! Durf aanwezig te zijn (of zelfs te wonen) in hetzelfde omgeving als je ex-partner en kinderen. Aanwezig zijn bij belangrijke gebeurtenissen met rechte schouders en je hoofd omhoog. Je hoeft nooit een scene te veroorzaken (dat zal je kinderen verder beschadigen), maar je hoeft ook niet jezelf weg te cijferen. Jouw geweten is schoon. Laat anderen weten (non-verbaal) dat je niet bang bent van hun geroddel of laster.
Ik heb een vriend die in de jaren '80 ging scheiden. Zijn vrouw kreeg volledige voogdij over hun twee jonge kinderen. (in de jaren '80 zag het er slecht uit voor vaders in voogdijzaken. Rechters en wetenschappers waren toen nog niet op de hoogte van de belangrijke rol van een vader voor de gezonde ontwikkeling van een kind.) Als antwoord hierop bedacht mijn vriend dat hij een huis zou kopen in de directe omgeving van waar zijn ex-vrouw woonde, twee straten verder. De kinderen zagen hem dus elke dag onderweg naar school. Hij zwaaide, en stuurde altijd kaartjes en cadeautjes voor hun verjaardagen (hoewel hij nooit uitgenodigd werd om erbij te zijn door zijn ex-vrouw). De jaren verstreken en de kinderen werden nieuwsgierig over hun vader. Al snel gingen zij iedere keer eerst langs bij 'pa' voordat zij verder naar huis gingen. De link was weer gelegd, en het contact werd hersteld. Daarna werkte de indoctrinatie van zijn ex-vrouw alleen maar tegen haar. Nu heeft hij nog altijd goed contact met zijn volwassen kinderen. Dit is een verhaal met een 'happy end', hoewel mijn vriend aan geeft dat het hem heel veel tijd en geduld heeft gekost. Vele jaren gingen voorbij voordat hij het resultaat van zijn inspanningen echt kon merken.

Het stellen dat een kind in de loop van de tijd vanzelf terug zal keren is vaak niet reëel. Dit komt omdat er vaak een hiaat van een aantal jaren zit tussen de contactmomenten met het kind. Herstel zal niet magisch op eigen kracht ontstaan. Als wij bovengenoemde tips aanhouden, dan is er nog contact aanwezig, zelfs al is het maar op de achtergrond. Dit maakt het mogelijk om in de toekomst het contact te herstellen.

Zoals ik eerder heb benoemd, zijn onze kinderen niet onze eigendommen. Er kan niets gegarandeerd worden. Vele gebeurtenissen in het leven hebben wij niet in de hand, maar misschien kunnen wij ons eigen gedrag aanpassen om genezing en hereniging te bevorderen. Wij kunnen helaas het bestaan van deze verschrikking niet uitroeien, maar wij kunnen onze persoonlijke omstandigheden verbeteren om Ouderverstoting te voorkomen of een snel herstel hiervan mogelijk te maken.

Interessante websites:

https://mediationnederland.nl/dossier/relatie/
http://www.stichtingkog.info/
https://www.ots-balie.nl/
http://www.dwazevaders.nl/
http://www.villapinedo.nl/
http://www.nieuwgezin.info/
http://www.brainwashingchildren.com/


Contact: info@vechtscheidenkidslijden.nl